...

...

20, మార్చి 2012, మంగళవారం

ఈవారం పత్రికలో సమీక్ష!

ఈవారం జనవార్త వారపత్రిక తాజా సంచిక(మార్చి 11-24,  2012)లో టి.ఉడయవర్లు గారు సాహితీ విరూపాక్షుడు విద్వాన్ విశ్వం గ్రంథాన్ని సమీక్షిస్తూ వ్రాసిన వ్యాసం ఇక్కడ చదవండి.






19, మార్చి 2012, సోమవారం

బుజ్జిగాడిబెంగ కథపై మాలాకుమార్ అభిప్రాయం!

      బాల్యం . . . ఎంత అపురూపమైనది. చిన్నప్పటి ఆటలు, పాటలు, చిలిపి అల్లరులు జీవితాంతం మరువలేనివి .అమ్మతో కథలు కథ గా చెప్పించుకొని మురిసిపోని వారెవరు? బాల్య స్నేహితులంటే ఎంత మురిపెం . . . తూనీగల్లా గెంతుతూ ముచ్చటపడేసేది బాల్యం. ఆటల్లో మోచేయి కొట్టుకొని, మోకాలు డోక్కుపోయి రక్తాలు కారుతున్నా ఆటల్లో దెబ్బ అరిటిపండే! పైగా పెద్దయ్యాక తమ పిల్లలకు ఆ దెబ్బలగురించి కబుర్లు చెప్పటం ఎంత బాగుంటుంది కదూ! స్కూల్ నుంచి వస్తూనే స్కూల్ బాగ్ లోపలికి గిరాటేసి, అమ్మ ఇచ్చిన పాలు హడావిడిగా తాగేసి, మూతైనా తుడుచుకోకుండా ఆటలకు పరుగులు పెట్టటం, అలసిపోయి వచ్చి, ఏదో స్నానం చేసాము, చదువుకున్నాము అనిపించుకొని, నిద్రతో కూరుకు పోతున్న కళ్ళను బలవంతాన తెరుచుకుంటూ, అమ్మ చెప్పే కథలను వింటూ, అమ్మ చేతి ముద్దలు తింటూ , అలానే పీట మీద నిద్ర కొరగటం, అమ్మ ఎత్తుకెళ్ళి 'పిచ్చితల్లి అలిసిపోయింది' అని మురిపెం గా అంటూ పడుకోపెట్టటం . . . అబ్బ అవన్నీ తలుచుకుంటూవుంటే మళ్ళీ చిన్నారి తల్లి ఐపోవాలనిపించదూ !!!!! మరి ఈ కాలం పిల్లలకు ఆ మురిపాలు దక్కుతున్నాయా ????? చదువులు, రాంకులూ అంటూ పోటీ చక్రం లో వాళ్ళ బాల్యం బంధీ ఐపోయింది .ఆటలూ లేవు . అల్లరులూ లేవు. పొద్దున్నే స్కూల్, ఇంటికి రాగానే ట్యూషన్, హోంవర్క్ ఇంతే జీవితం. మహా ఐతే వీడియో గేమ్స్ఆడుకోవటం అంతే కదా...

            అలా బంధీ ఐపోయిన ఓ చిన్నారి స్వగతమే, ఎనుగంటి వేణుగోపాల్ గారు రచించిన కథ " బుజ్జిగాడి బెంగ " 


       బుజ్జిగాడి కి వానపడె ముందు వచ్చే మట్టి వాసన అంటే చాలా ఇష్టం. వానలో తడవట మంటే మరీ ఇష్టం. ఆకాశం లొంచి రాలిపడే ఆ నీటి బుగ్గలను అలా చూడటమంటే భలే సరదా .ఎగిరి గంతేయాలనిపిస్తుంది .వర్షా కాలం వచ్చిందంటే చాలు "రెయిన్ రెయిన్ , కం ఎగేయిన్ " అనే రైం అస్తమానమూ పాడుకుంటూ వుంటాడు. వర్షం వచ్చినప్పుడు తడవాలనుకుంటాడు . కాని వీలవదు. ఎందుకంటే వాడి చెల్లాయి డైనొసార్ లా వదల కుండా వెంబడించి , డాడీకి చెప్పేస్తుంది :( పాపం బుజ్జిగాడు !

       వాళ్ళ డాబా కెదురుగా గుడిసెలో వున్న శీను గాడిలా మట్టిలో ఆడుకోవాలని , రెండు జేబుల్లోనూ మట్టివేసుకొని గెంతాలని వుంటుంది . కాని వీలవదు . మార్నింగ్ లేస్తాడా... లేవగానే ట్యూషన్ .ట్యూషన్ నుంచి వచ్చి స్నానం చేసి రెడీ అవుతాడా, స్కూల్ బస్ సిద్దం . సాయంత్రం హోంవర్క్ .తర్వాత మళ్ళీ ట్యూషన్. ట్యూషన్ అయ్యాక కాసేపు స్టడీ.ఇవన్నీ అయ్యేసరికి రాత్రి తొమ్మిదవుతుంది. అన్నం తినిపించి పడుకోపెడతారు. మార్నింగ్, ఈవినింగ్ రెండుసార్లు ట్యూషన్ ఎందుకంటే సెకండ్ యూనిట్ లో సెకండ్ రాంక్ వచ్చిందని! హుం. . . ఆ చిన్నివాడికి ఎంత కష్టం అని గుండె పట్టుకు పోవట్లేదు?

       చివరికి వాడి డాడీ వాడిని వానలో ఆడుకోనిస్తాడు. కాని ఎప్పుడు, వాడికి మళ్ళీ ఫస్ట్ రాంక్ వచ్చినప్పుడు.

       ఇలా వున్న బుజ్జిగాడి స్వగతం చదువుతుంటే మనకూ బెంగ వచ్చేస్తుంది. ప్రతి వాక్యం లోనూ వాడి బాధ మన కళ్ళలో నీళ్ళు, ఇదేమిటి ఈ కాలం పిల్లలు ఇలా మెకానిక్ గా ఐపోయారు అనిపిస్తుంది. అసలు నాకైతే చదువుతున్నట్లుగా లేదు , ఓ బుజ్జిగాడు నా ముందు కూర్చొని చెపుతున్నట్లుగా అనిపించింది . అంతలా హృదయాలను తాకేట్లుగా రాసారు రచయిత ఎనుగంటి వేణుగోపాల్ గారు. చాలా సరళ మైన భాష లో, ఓ చిన్నపిల్లవాడు చెపుతున్నట్లుగానే రాసారు. అన్ని సంఘటనలు, మన ఇంట్లోనో , పక్కింట్లోనో జరుగుతున్నట్లుగా వున్నాయి. చిన్నపిల్లలున్న ప్రతి తల్లీ తండ్రి తప్పక చదవ వలిసిన కథ ఇది.

      ఏదైనా ఒక నీతి చెప్పాలంటే అది కథలో భాగమవ్వాలి కాని, ఆ కథ ఓ డాక్యుమెంటరీ సినిమాలా ఓ నీతి సూత్రం చెపుతున్నట్లుగా వుండకూడదు, అని నా అభిప్రాయం . ఈ కథలో బుజ్జిగాడి బాధ లో మనం లీనమవుతామే కాని, ఏదో సందేశాత్మక కథ చదువుతున్నట్లుగా వుండదు . పూర్తిగా చదివిన తరువాత పిల్లలను చదువు కోసం ఇలా బాధ పెట్టకూడదు అనిపిస్తుంది. అది నాకు చాలా నచ్చింది.

ఇంత మంచి కథ ను మిస్ కావద్దు . " బుజ్జిగాడి బెంగ " ను " కథా జగత్ " లో చదవచ్చు .




18, మార్చి 2012, ఆదివారం

ఆశయం

తొలితరం బ్లాగరు బ్లాగాడిస్తా రవి వ్రాసిన కథ ఆశయం ఇప్పుడు కథాజగత్‌లో. ఇంతకు ముందు చదివి వున్నా మరొక్కసారి చదవండి. ఇంతకు ముందు చదవక పోతే ఇప్పుడు మిస్ కాకండి.

17, మార్చి 2012, శనివారం

సాహితీకడలికి అక్షరనీరాజనం సముద్రం!


(పాపినేని శివశంకర్ గారి సముద్రం కథపై సి.ఉమాదేవిగారి విశ్లేషణ)

    సముద్రాన్ని ఎక్కడ పారబొయ్యాలి? ఇదీ కథ ప్రారంభం! ఛాయిస్ లో వదిలేద్దామనిపించే ప్రశ్న. కథాగమనంలో లోతు తెలిసేకొలది జవాబుకు ఎదురుచూస్తూ అదే ప్రశ్న చర్విత చర్వణమై మనల్ని నిలదీస్తుంది. పాపినేని శివశంకర్ గారి కథనం నర్తించిన తీరు నల్లేరుపై నడకేయైనా సాహితీ భాండాగారంలోని అరిసెలు,గారెలు,బొబ్బట్లనదగ్గ సాహితీరుచులను చవిచూపిన రీతి మాత్రం అభినందనీయం.

      తన స్నేహితుడైన వనమాలిలోకి సాహితీ ప్రవేశం చేసిన రచయిత తాను తడిమిన మైలురాళ్ల జ్ఞాపకాలతో పాఠకులను మమేకం చేస్తూ గావించిన కలం కవాతు కొత్తదనాన్ని సంతరించుకుని పఠనాసక్తిని, రచనానురక్తిని చిప్పిలచేసి సాహితీసౌరభాన్ని గుబాళింపచేసింది. శ్రీశ్రీ, తిలక్, చలం, షేక్సిపియర్ ఒకరా, ఇద్దరా! ఎందరో సాహితీ పిపాసులను అల్లనల్లన తడిమి సువర్ణాధ్యాయాన్ని కనులముందు సాక్షాత్కరింపచేయడం కథ విశిష్ఠతను ద్విగుణీకరింపచేసింది.

   వృత్తిలో ప్రవృత్తిని మిళితంచేసి సామాజిక అవగాహనను ఒక సమాచారంగా కాక సృజనాత్మకంగా వనమాలి తన విద్యార్థులకు బోధపరచే విధానాన్ని వివరిస్తూ పాఠాలలోకికాక పుటలలోకి విస్తరించడం అనే వాక్య ప్రయోగం సముచితం, సందర్భయోగ్యం.పుస్తకంలో ఐక్యం కావడమంటే ఇదే.

    రాహుల్ సాంకృతాయన్ ఓల్గాసే గంగా, ప్రేమ్ చంద్ రంగభూమివంటి సాహితీ సృజనకారులను వీరి కలం స్పృశించినవేళ చరిత్ర మనోయవనికపై చలనచిత్రమవుతుంది.

    వుయ్ ఆర్ ది హాలో మెన్, వుయ్ ఆర్ ది స్టఫ్డ్ మెన్...టి.ఎస్.ఎలియట్ వేదనాక్షరాలు నేడు ఎల్లెడల కనబడుతున్న మనిషి డొల్లతనాన్ని, కృత్రిమ పూర్ణత్వాన్ని మరోమారు వనమాలి ముఖత పలికిన వైనాన్ని గుర్తు చేయడం నేటి సమాజ ముఖచిత్రాన్నిఅంజనం వేసి చూపడమే!

    వనమాలి సహధర్మచారిణి కమలినిని పెళ్లి చూపులలో చూసినప్పుడు పరస్పర వివరాలగురించికాక అన్నా కెరినినా గురించే మాట్లాడినపుడే ఆమెకర్థమైంది అతడి జ్ఞాన దాహం.సాహితీ సముద్రాన్ని ఔపోసన పట్టేంత కాంక్షతో ఎదగడం రచయిత తడిమిన ప్రతి రచనలోను ప్రస్ఫుటమవుతుంది. సముద్రమంతా అల్లకల్లోలమైనా, తాను మాత్రం సాహితీ సముద్రాన్ని ఈదుతూ ఉండిపోవడం సామాన్యుల ఊహకందని విచిత్రం! అయితే మనిషిని తనలో కలిపేసుకున్న పుస్తకానికే అగ్రతాంబూలం.

    ఇంట్లో పుస్తకాల అరలు,గ్రంథాలయంలో బారులు తీరిన పుస్తకాల బీరువాలు వనమాలిని పలకరించే నిత్య నేస్తాలు. మూర్తిమత్వమందిన పుస్తక రాశుల నడుమ మనుష్యుల మధ్యకన్నా మిన్నగా గడిపే వనమాలి అంశగల పుస్తకప్రియులు నేడు ఎందరో వున్నారన్నది అక్షరసత్యం.

    ఎందుకు చదవాలి పుస్తకాలు అనుకునేవారిని చేష్ఠలుడిగి చూస్తాం! సాహితీ జీవనమే పరమావధిగా భావించిన వనమాలికి సన్మానం జరగడం అసాధారణమేమిగాదు.కాని ఇంతటి విజ్ఞానం తమను అందలమెక్కించలేదని, ఎప్పటికి క్రింది మెట్టు పైనే వున్నామన్న కూతురు విమల ఆక్రోశం, తండ్రిపై ఉక్రోషం ఆమె దృక్పథం దృష్ట్యా న్యాయసమ్మతమే అనిపించినా ఆర్థిక సోపానాలకేకాని జ్ఞాన సోపానాలకు విలువలుండవా ఈ సమాజంలో అని గుండె గుబులు పడుతుంది. దూరంగా ఉండీ మనసులు దగ్గరకాలేకున్న వారసులకు ధనసంపద మాత్రమే వారసత్వానికి పనికివచ్చి,జ్ఞానసంపద తాకరానిదైనపుడు వనమాలి స్థితప్రజ్ఞత ముఖేష్ పాటలో రచయిత పాపినేని శివశంకర్ గారు ఉటంకించడం.. యహా పూరా ఖేల్ అబీ జీవన్ కా, తూనే కహా హై ఖేలా, చల్ అకేలా, చల్ అకేలా... హాట్సాఫ్!

    స్టీఫెన్ హాకింగ్స్ బ్లాక్ హోల్స్ స్మాల్ యూనివర్స్ గురించి అవసానదశలోను ఆలోచించగల ఆసక్తి... ఆశక్తి!విభిన్నమార్గాలలో సాహితీ సముద్రం తను నడయాడిన దారిని మరింత విస్తృతపరుస్తూ మన జీవనంలో కోరుకున్నవారికి కోరినట్లు లభించినా ఏమవుతాయో ఈ పుస్తకాలన్నీ! అటు వనమాలిలోను నిర్లిప్తత!  అతని తలగడ ప్రక్కనే పెర్కిన్స్ పుస్తకం, బోర్లాతెరిచిపెట్టి! మనసులో దుఃఖాన్ని ఎవరో ఏతమేసి తోడిపోసినా తీరనిబాధ పుంజీలు తెంపుకుంటుంది. కథాగమనానికి పాత్రల పరిధి స్వల్పమైనా కథనానికది కొదువకాలేదు. పఠనాసక్తిగల పాఠకులతో పంచుకోవాలనుకునే ఈ కథను సమీక్షకు ఎంచుకున్నాను. ఎటు చూసినా పుస్తకాల దొంతరలు! రెపరెపలాడుతున్న పుస్తకకెరటాలు అలలు అలలుగా చుట్టు కమ్ముకొస్తుంటే నిండు సాహితీ సముద్రాన్ని ఎక్కడ పారబొయ్యగలం? వనమాలి పాత్ర ద్వారా పుస్తక ప్రియుల అంతరంగాన్నిసాహితీసముద్రంగా అభివ్యక్తీకరించిన రచయితకు ధన్యవాదాలు.

   కథాజగత్ లో ప్రచురితమైన ఈ కథను క్రింద ఇచ్చిన లింకులో చదవగలరు.


(చిన్ని గుండె చప్పుళ్లు బ్లాగు సౌజన్యంతో)


13, మార్చి 2012, మంగళవారం

పుస్తక సమీక్ష 22 - తెలంగాణా ఆడబిడ్డ నాయకురాలు నాగమ్మ


[పుస్తకం పేరు: నేను... నాయకురాలు నాగమ్మని మాట్లాడుతున్నా..! ఆత్మ కవిత కవులు: కె.వి.నరేందర్, సంగెవేని రవీంద్ర; వెల: 50/-; ప్రతులకు: విశాలాంధ్ర, నవోదయ, ప్రజాశక్తి అన్ని బ్రాంచీలు]

పల్నాటి చరిత్రలో ప్రధాన భూమిక వహించిన నాగమ్మ స్వగతం ఈ దీర్ఘకవితలో చదవవచ్చు. నాయకురాలు నాగమ్మ స్వస్థలం తెలంగాణా ప్రాంతమైన కరీంనగర్ జిల్లా ఆరవెల్లి గ్రామం అనే అంశాన్ని హైలైట్ చేస్తూ వ్రాసిన ఈ దీర్ఘ కవితలో ఆమెను విలన్‌గా చిత్రిస్తూ పురుషాధిక్య సమాజం చేసిన కుట్రను కవులు ఎండగడుతున్నారు. భారతదేశపు తొలి మంత్రిణిగా నాగమ్మకు తగిన గుర్తింపు రాలేదని ఆవేదన చెందుతున్నారు.

ఈ పుస్తకంలో ఆరవెల్లి గ్రామంలో ఉన్న నాగమ్మ గుడికి చెందిన ఫోటోలు అనుబంధంగా ఇచ్చారు. పల్నాటి చరిత్ర పై వచ్చిన పుస్తకాలు, సినిమాలలో ఆరవెల్లి ప్రస్తావన వచ్చిన సందర్భాలను ఈ పుస్తకంలో ఉటంకించారు.

పుట్టిన ఊరిని వదిలి ఎక్కడో పల్నాటికి వలసవెళ్ళి తనేమిటో నిరూపించుకున్న తొలి మహిళా మహామంత్రిణి నాగమ్మ గురించి తెలంగాణా ప్రాంతానికి చెందిన పరిశోధకులు నిర్లిప్తంగా ఉండటాన్ని ప్రశ్నిస్తున్నారు కె.వి.నరేందర్, సంగెవేని రవీంద్ర గార్లు. ఇది కొంతవరకు సబబే.

అయితే ఎన్.టి.రామారావు నటించిన పల్నాటి యుద్ధం సినిమాకు చెందిన సి.డి.కవర్‌పై నాగమ్మ పాత్రధారిణి భానుమతి ఫోటోలేక పోవడంపై ఒక వైపు యాదృచ్ఛికమేమోననే అనుమానం వ్యక్తం చేస్తూ మరో వైపు దీని వెనుక  సాంస్కృతిక, చారిత్రక కుట్ర ఉందేమోనని వీరు సంశయిస్తున్నారు.  ఇది ప్రతి విషయంలోనూ తెలంగాణాకు అన్యాయం జరిగిపోతుందని నిరూపించాలని తాపత్రయపడే సగటు తెలంగాణావాది మానసిక స్థితిని ప్రతిబింబిస్తున్నది.  సి.డి.కవర్‌పై భానుమతి ఫోటో లేకపోవడం అల్పాతి అల్పమైన విషయం. ఇందులో చారిత్రక కుట్ర, సాంస్కృతిక కుట్ర లాంటి పెద్ద పెద్ద మాటలు వాడడం వీరి అసహనానికి అద్దం పడుతోంది. నిజంగానే తెలంగాణావాసి అయిన నాగమ్మ పాత్రను కించపరిచే కుట్ర జరిగివుంటే దానిని నిరూపించడానికి ఆ సినిమాలో భానుమతి పాత్రను తక్కువ చేసి చూపించారా? ఆ సినిమా పై అలనాటి పత్రికల్లో వచ్చిన రివ్యూల్లో భానుమతి పాత్ర గురించి ప్రస్తావించారా? లేదా? ప్రస్తావిస్తే మిగితా పాత్రలతో పోలిస్తే ఎక్కువగా లేదా తక్కువగా పేర్కొన్నారా? ఆ సినిమా పోస్టర్లలో, స్టిల్స్‌లో ఎన్.టి.ఆర్., గుమ్మడిలతో పాటుగా భానుమతి చిత్రం ఉందా లేదా? మొదలైన విషయాలను పరిశీలించి చూడాల్సి వుంది. ఇవేవీ చేయకుండా కుట్ర జరిగి ఉంటుందనే అనుమానం వ్యక్తం చేయడం చూస్తే వీరి పట్ల జాలి చూపించడం తప్ప ఏమీ చేయలేము.


11, మార్చి 2012, ఆదివారం

నీ సామ్రాజ్యంలో నువ్వే రాజువి!

డాక్టర్ ఎం.సుగుణారావు గారి కథానిక నీ సామ్రాజ్యంలో నువ్వే రాజువి! కథాజగత్‌లో చదవండి. 

9, మార్చి 2012, శుక్రవారం

రవళించిన రాగగీతి

ప్రచారాల కోసం, పేరుప్రతిష్టల కోసం వెంపర్లాడి భార్యా బిడ్డలను యిబ్బందికి గురి చేస్తున్న తండ్రికి కూతురు కనువిప్పు కలిగించిన వైనం ఎం.ఆర్.వి.సత్యనారాయణ మూర్తి గారి కథ రవళించిన రాగగీతి కథలో చదవండి.